My life is full vs my life is fulfilling

Een oude leidinggevende vroeg ooit op een teamdag wat onze hobby was.Zij antwoordde zelf eerst: mijn hobby is eigenlijk mijn werk.

Ik herinner me nog hoe dat bij mij binnenkwam. Niet omdat ik dat vreemd vond, maar omdat ik plots besefte: dit klopt ook voor mij. En tegelijk voelde ik hoe weinig ik dat durfde uit te spreken. Alsof werk dat aanvoelt als een hobby niet ernstig genoeg zou zijn, of alsof passie en professionaliteit elkaar zouden uitsluiten.

Vandaag, jaren later, voelt dat alleen maar sterker. Ik heb mijn werk zo ingericht dat het echt bij mij past. Dat het aansluit op wie ik ben, wat mij drijft en waar ik energie van krijg. Je zou zonder overdrijven kunnen zeggen dat wat ik vandaag doe het verlengde is van wat ik gewoon heel graag doe. Het voelt vaak licht – ook al werk ik soms met zware thema’s. Het voelt zinvol. Ik ben 100% betrokken. Het voelt vaak gewoon als… een hobby.

Dat betekent niet dat het altijd makkelijk is. Of rustig. Mijn agenda kan goed gevuld zijn. Maar het verschil zit voor mij in hoe het voelt. Ik heb mijn leven ook zo leren inrichten dat er ruimte is voor micromomenten. Momenten die voor de buitenwereld misschien onzichtbaar zijn, maar voor mij essentieel. Even vertragen. Even ademen. Even deconnecteren. Niet pas na het werk of in het weekend, maar tussendoor. Kleine ankerpunten op een dag.

Mijn job bestaat eruit mensen te begeleiden op knooppunten in hun leven. Momenten waarop het schuurt, vastzit of kantelt. Hen helpen hindernissen te zien, te begrijpen en erdoorheen te bewegen. Dat is intens werk, maar het is ook ongelooflijk vervullend. Ik haal daar veel energie uit.

En toch wil ik daar ook iets eerlijk bij zeggen. Zelfs wanneer je werk vervullend is, blijft het zoeken naar evenwicht. Ook voor mij. Misschien zelfs net daarom.

Ik merk dat bijvoorbeeld heel duidelijk in het combineren van mijn werk met mijn studie. Er zijn momenten waarop ik voel: dit klopt, dit daagt me uit, dit verrijkt me.

En er zijn momenten waarop ik moet toegeven dat ik te veel heb opgenomen. Dat een vak te veel is. Dat het dan niet meer licht of leuk voelt, maar eerder als moeten.

Dat evenwicht vinden tussen full en fulfilling blijft dus ook bij mij een voortdurende beweging. Zeker omdat ik van nature snel enthousiast ben, veel ideeën heb en graag doelen nastreef. Dan is het risico reëel dat vervulling opnieuw begint te kantelen naar ‘overvulling’.

Ik weet van mezelf dat dit geen fase is die ooit volledig voorbij zal zijn. Het hoort bij wie ik ben. Een bezige bij. Een onrustige ziel, ook al lijk ik uiterlijk blijkbaar erg rustig 😉 En dat is oké. Zoals iedereen wel iets heeft in zijn of haar leven dat een blijvende worsteling blijft. Het punt is niet om dat weg te werken, maar om het te leren kennen en er bewust mee om te gaan.

Ik weet ook dat er periodes zijn geweest waarin mijn leven wel vol zat, maar minder vervullend aanvoelde. En dat ik dat probeerde te compenseren. Meer shoppen bijvoorbeeld. Meer externe prikkels. Meer lege opvulling. Dingen die op korte termijn iets gaven, maar me niet echt voedden.

Vandaag voel ik daar veel minder nood aan. Niet omdat mijn leven minder vol is, maar omdat het anders gevuld is. Omdat ik dingen doe die mij vanbinnen voeden, in plaats van alleen maar bezighouden.

Dat brengt me bij die metafoor: my life is full versus my life is fulfilling.

Het leven is niet zwart-wit. Het is niet of het een, of het ander. De twee lopen vaak door elkaar. Je kan een volle agenda hebben en toch veel vervulling ervaren. En je kan ook een rustiger leven hebben dat leeg aanvoelt. Het gaat niet over hoeveel je doet, maar over wat het met je doet.

Toch vind ik het een waardevolle vraag om jezelf te stellen, zeker aan het begin van het jaar: voelt mijn leven vervuld, of voelt het vooral vol?

En als het antwoord is: ik verzuip een beetje, dan geeft dat je informatie waar je iets mee kan doen.We spreken dan vaak over ademhaling om meer rust te brengen, en terecht. Ademen helpt. Het brengt regulatie, rust en ruimte.

Maar eerlijk? Als je leven te vol zit met vanalles en nog wat, en het voelt niet oké, of het voelt als moeten, moeten, moeten… dan kan je een hele dag ademen. Als het structureel niet klopt, vraagt het leven soms om een structurele bijsturing. Soms zit de sleutel niet in hoe je ademt, maar in hoe je leeft.

De vraag is dus niet hoe het eruitziet van buitenaf.Maar hoe het voelt vanbinnen.

Vragen rond vervulling, richting en balans zijn vaak kernvragen in coaching en loopbaanontwikkeling. In onze Basisopleiding Coaching en onze erkende beroepsgekwalificeerde Loopbaancoachopleiding werken we met deze thema’s: hoe help je anderen om betekenis te vinden in hun werk en leven? Hoe reflecteer je zelf op wat vervulling betekent? Meer informatie vind je via de opleidingspagina’s.